-- Jenny Lewis - Acid Tongue [Warner Bros, 2008]

Folk, country, eş-dost ve melekler şehri

Rilo Kiley’nin alımlı solisti (ve anladığımız kadarıyla en arkadaş canlısı) Jenny Lewis grubunun geleceğini bir belirsizliğe emanet edecek kadar güçlü bir solo albümle yıl sonunda karşımıza çıkacak "en iyiler" değerlendirmelerinde en çok adı geçecek isimlerden biri olmayı şimdiden garantilemiş.
Lewis’in Johnathan Rice ile olan gönül ilişkisini üretken bir müzikal aktiviteye de dönüştürmeyi başardığı "Acid Tongue", hem bir kırmızı halı seremonisine tanık oluyormuşsunuz izlenimi veren konuk listesi hem de bir şarkı yazarının hızlı yükselişini belgelemesi açısından ışıl ışıl bir albüm.

-- The Pretenders - Break Up The Concrete [Shangri-La Music, 2008]

Debbie Harry’nin şuh seksapelliğiyle, Patti Smith’in şairane şarkı yazarlığının tam ortasında bir yerlerde Chrissie Hynde. Hem afilli bir arzulanan kadın imajı hem de yetenekli bir müzisyen kimliği The Pretenders’ın kariyerinin baş köşesindeydi hep. İngiliz olup da CBGB’s sahnesinin tozuna bulanılıp da yazılmış gibi duran şarkıları ve tepeden tırnağa (uyuşturucusundan, kalp mevzularına- The Kinks Ray Davies’ten Simple Minds'ın Jim Kerr’ine kimler yok ki o mevzulara konu olan) rock'n roll tavırlarıyla seksenlerin ilk yarısının en hatırlanılası isimlerinden biriydiler.

-- Ercüneyt Özdemir - E8 [A1 Müzik, 2008]

Bir dönem, Metropolis Ankara’nın nevi şahsına münhasır gruplarındandı. Özellikle sahnede standart bar sahnesi coverlarının yanına hem kendi bestelerini, hem “Hatasız Kul Olmaz”ın müthiş bir versiyonunu hem de Heroes Del Silencio ve Kula Shaker gibi ülkemizde pek “tercih edilmeyen” isimlerden şarkıları eklemeleriyle. Uzun süre piyasaya çıkmasını bekledikleri ilk albümleri Makine arzı endam ettiğinde ne yazık ki grupta çatlaklar baş göstermişti bile.

-- Placebo - Covers [EMI, 2010]

2003 albümleri Sleeping With Ghosts’un ekürisi olarak snırlı sayıda Placebo dinleyicisiyle buluşan şarkılar şimdi bir kez de kendi başlarına Covers adı altında tekrar satışta. Velvet Goldmine soundtrack’inden T-Rex yadigarı glam marşı “20th Century Boy”, The Smiths cover’ı “Bigmouth Strikes Again”, Tori Amos kıskandıran Kate Bush cover’ı “Running Up That Hill” ve Sinead O’Connor’un ilk icraatlarından iç burkucu “Jackie” bu toplamanın eskimek bilmeyen güzellikleri. İlginçtir, albüm Placebo’nun eski plak şirketi Virgin/EMI tarafından gruba danışılmadan, hatta haber bile verilmeden piyasaya sürülmüş. Bu ağız tadı bozan küçük(!) ayrıntıyı görmezden gelebilenler ve daha önce mevzu bahis şarkıları herhangi bir şekilde edinememiş olanlar için kaçırılmayacak fırsat.

Billboard Türkiye'den

Marina & The Diamonds - Family Jewels (Warner, 2010)

Başımızın tatlı belaları, sözünü sakınmayan, kendi şarkılarını kendileri yazan genç hanımlara bir yenisi daha eklendi!
Marina Diamandis (Marina & The Diamonds kendisinin sahne ismi) de tıpkı Lilly Allen ve Katy Perry gibi ama onlardan daha az sansasyonel sözcüklerle, kafasını kurcalayan ne varsa her birini -istinasız- dile getirmekten çekinmiyor. Bir bakıyorsunuz burlesk bir kabare şarkıcısı (Amanda Palmer mi dediniz?) edasıyla, bir bakıyorsunuz tüm hayatını Kate Bush / Tori Amos albümleri arasında geçirmişcesine söylüyor şarkılarını. Arada, mesela “Obesessions” ile, Florence And The Machine’ye göz kırparken bir taraftan da örneğin “I’m Not A Robot” ile gönlünce Fever Raycilik oynuyor.
Sonuçta ne yapıp ediyor, ‘yılın en iyi albümleri” listelerine şimdiden rezervasyon yaptırmayı yeteneğinin hakkıyla beceriyor.

-- Hindi Zahra - Handmade (EMI, 2010)

Fas doğumlu Hindi Zahra’nın Fransa ikametli, Londra istikametli bir hikayesi var. Yazdığı şarkılar da bu çok kültürlü yolculuğun tam da birer yansıması gibi. Peşinden epeyce plak şirketini koşturup en sonunda efsanevi caz markası Blue Note’da karar kılmış Zahra ilk albümü için. Anladığımız kadarıyla şirket de kendisine bir nevi Fransız usulü yeni Norah Jones muamelesi yapmış. Ülkemizde dinleyicisini hemen bulan o kahve (sütlü ya da sütsüz o size kalmış) eşlikçisi albümlerden biri var elimizde. “Beautiful Tango”, “Stand Up” ve “Kiss & Thrills”in başını çektiği 11 “el yapımı” beste, ışık hızıyla akıp giden modern dünyaya arada “dur!” diyebilmek, küçük bir mola verebilmek için biçilmiş kaftan.

-- ACİL SERVİS - Dur, Bekle (SWF/EMI, 2010)

Nekropsi usulü bir kelam ederek başlayalım: “14 yılda bir yayınlanır”.
Değirmenlere karşı “cesurca” durabilen isimlerden biri olarak hafızalarımıza kazılı Acil Servis. Türkçe rock olur mu olmaz mı tartışmalarına “bal gibi de olur” cevabını verebilmemizi sağlayan albümlerden birini; Küçük Adam’ı dinleyeli ve “o Temmuz akşamı”nın peşine düşeli tam 14 yıl olmuş.
Şimdi nihayet bir ikinci albüm ile tekrar aramızdalar. Ertan Kızıltan’ın güçlü sesini, Emre Karabulut’un işinin ehli blues dokunuşlarını dinleyebilmek hala müthiş keyifli. Albümün geneline hakim olan duygusal, biraz sitemkar biraz da kırılgan ruh hali ancak Tango ritimli “Sarhoş” ya da Kızıltan’ın Ian Gillan’ı aratmayan çığlıklarıyla dikaktimizi hemen çeken “Geçmiş Olsun” gibi şarkılarda değişiyor. Albümün belki de en sönük anları Pentagram’ın “Sonsuz”unu fazlaca çağrıştıran vokal melodisi ve günü yakalama niyetini epeyce belli eden nakaratıyla klip şarkısı “Yanıma Gel” de yaşanıyor. En güzel anlarıysa “Aşkla İşin Olmaz” ve “Dur, bekle…”de.
Elimizde gayet iyi yazılmış, çalınmış ve kaydedilmiş, her şeyi yerli yerinde bir rock albümü var. İlgi göstermemek olmaz.

(Billboard Türkiye'den)

Adam & The Amethysts - Amethyst Amulet [2008]

Adam & The Amethysts
Amethyst Amulet
2008
Pome Records

Islıklı melodisi eksik bir Young Folks’u andıran Stupid Ocean ile açılıyor Adam Waito’nun yönetimindeki Adam & The Amethysts’in debut albümü. Bu aralar artık fena halde aşırı yüklenmeye maruz kalan –ki özellikle de Kanada semalarından gelen müzisyenlerle- indie folk, hem retro hem modernim hem de alabildiğine akustik tınlarım tadındaki işlerin bir yenisi. Amethyst Amulet, dinleyicisini rahatlıkla bulabilecek, ince ince de içinize işleyecek kısacık (bir iki istisna dışında – mesela güzel isimli Sonic Youth Center gibi) şarkılardan oluşuyor. Adam Waito, akustik gitar ve minimal synth efektleri üzerine kah vokal prosesörleri kah Calexico-vari ekstra enstrumanlarla şarkıların kulağa basit gelen yapısını bozmadan bestelerini ağır emin adımlarla inşa etmiş. 2000’ler bu tarz albümlerle tıka basa dolu yıllar gibi gelmeye başlasa da her biri gerçekten ilgi alaka gösterince uzun süre kafanızı (ve kulağınızı) mesgul edecek albümlerle karşılaşıyoruz neyse ki. Amethyst Amulet’te “geçen yılın gözden kaçanları” listenize eklenip üç vakte kadar edinilecekler arasına girebilir.

http://www.myspace.com/theamethysts